Venus 2/2

ความนุ่มนวลแตะลงที่กลีบปากเด็กสาวราวกับสัมผัสของขนนก  ก่อนจะละขึ้นจูบเบาๆที่กลางหน้าผาก ชาลิดาลืมตาขึ้นมองอีกคนที่ส่งยิ้มแกนๆมาให้ก่อนจะก้มหลบสายตา

“มันดูไม่ดีเลยนะคะ ที่ชาทำท่าทางแบบนี้”

“ฉันเข้าใจ”คริสติน่าเท้าแขนกับหมอนตะแคงตัวมองเด็กสาว “เธอ...ฉัน...เราทุกคนล้วนแต่เคยใสซื่อบริสุทธิ์...จนมีคนแย่ๆกับเรื่องแย่ๆเข้ามาในชีวิต”

“...”

“ถ้าเธอต้องการ...แล้วจะแสดงออกว่าเธอต้องการ เธอก็ไม่ต้องอายหรอก เพราะเธอผ่านการไม่รู้อะไรมาแล้ว”ดวงตากลมโตหรุบลงอยู่ครู่ ท่าทางอึกอักชั่งใจนั้นทำให้สาวสวยย้ำริมฝีปากลงไปซ้ำหน ผละออกเล็กน้อย พวกเธอได้แต่มองหน้ากันในระยะประชิดท่ามกลางแสงไฟสลัวในห้อง และชาลิดาก็เลือกที่จะหลับตาอีกหนหนึ่ง

รสจูบครั้งนี้ทำให้เธอรู้สึกแปลกแยกน้อยลงกว่าครั้งที่แล้ว หลังจากที่หยุดความคิดว่ามันคือเรื่องที่ไม่ควรจะเป็น พอหลับตาลงชาลิดาก็รับรู้ว่ามันไม่ต่างกันแต่อย่างใด ครั้งนี้เธอรู้สึกได้ว่าถูกอีกฝ่ายทะนุถนอม มากกว่าครั้งที่ผ่านมา เธอหลับตาลงรับสัมผัสที่ลากไล้อย่างนุ่มนวล ทั้งฝ่ามือที่ลูบแผ่วๆกับสีข้างและปลายลิ้นที่แตะต้องเบาๆที่ริมฝีปากของเธอ ปลายนิ้วอุ่นนั้นลากลงที่ชายเสื้อ ก่อนจะผละกลีบปากเพื่อถามความแน่ใจอีกครั้ง

“ชา...เธอโอเคมั้ย ฉันบอกแล้วว่าจะไม่ทำอะไร ถ้าเธอบอกว่าไม่ ฉันก็จะไม่ทำ”

ดวงตาโตลืมขึ้นมองอีกฝ่ายแม้ว่าจะไม่เต็มดวงตาดีนัก “ค่ะ”

“...”

“คุณทำได้”

คริสติน่าจูบลงกับพวงแก้มของเด็กสาว เธอซุกซอกคอลงไปสวนทางกับฝ่ามือที่ถลกเสื้อยืดขึ้น เอื้อมมือลงไปดันแผ่นหลังอีกคนให้ยกขึ้นเล็กน้อยพร้อมแกะตะขอบราเซีย ชาลิดากอบลมหายใจเฮือกเมื่อหน้าอกถูกฝ่ามือสัมผัสและบีบเบาๆ โดยสาวสวยก็ผละจากซอกคอเข้าแต้มจูบที่ริมฝีปาก ก้มถอลดไล่ลงถึงหน้าอก พลันใช้ริมฝีปากเชยชิมเนินเนื้อนิ่ม กดจูบลงรอบๆพลันวกขึ้นใช้ปลายลิ้นแตะยอดและรวบริมฝีปากดูดดุน อีกข้างก็ใช้ปลายนิ้วไถไปกับปลายถันที่เต่งตึง เด็กสาวส่งเสียงครางหวิว ความรู้สึกร้อนวูบวาบราวแล่นขึ้นมาที่สองแก้ม เรียวขาสตรีสองคนกำลังเสียดไถกันอยู่บนที่นอน และชาลิดาก็ตอบไม่ถูกนักว่าสิ่งที่เธอทำอยู่มันถูกต้องหรือไม่

“อ่า...อา...”เปล่งเสียงออกมาสั่นๆก่อนจะรีบปิดปากตัวเองไว้ ไม่มีทีท่าบีบบังคับให้ส่งเสียงจากอีกฝ่ายเช่นเดิม ชาลิดารู้สึกสติตัวเองกำลังจะสั่นคลอน ท่อนขาของเธอรู้สึกถึงภาวะเกร็งเมื่อฝ่ามืออีกฝ่ายป่ายลงมา และคริสติน่าก็ขยับลุกขึ้นพลันดึงกางเกงออกไปจากท่อนขาของเธอ เด็กสาวเผลอกัดหลังนิ้วพร้อมกับหลับตาลงอย่างขัดเขินที่จะมองเห็นว่าต้นขาของเธอถูกดันแยกออก ดอกไม้ดอกนั้นถูกเชยชมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับนุ่มนวลและใจเย็น ความชื้นซึมออกอีกหนเมื่อถูกสัมผัสด้วยความนุ่มนวลแนบเนื้ออย่างเนิบนาบ ชาลิดาผ่อนลมหายใจเฮือกสั้นๆ สะโพกของเธอกำลังเสียแรงโน้มถ่วง มันยกลอยขึ้นไปโดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น เสียงริมฝีปากดูดซับพร้อมปลายลิ้นที่ฉกไชราวกับงูร้ายนั้นทำให้เธอบิดเกร็งสะท้านไปทั้งตัว

“อ๊ะ! อาา...อื้อ..อื้มม..ชา..อ๊า”

คำพูดถูกสั่นไหวโดยความรู้สึกทางกายจนแทบไม่เป็นประโยค เด็กสาวรู้สึกถึงของเหลวร้อนๆกำลังไหลออกมาจากตัวเอง พร้อมกับความรู้สึกถึงเรียวนิ้วที่ชำแรกเข้าเพียงหนึ่ง ค่อยๆหมุนเข้าหมุนออกกับตัวเธอ โดยเกสรตึงก็ถูกสัมผัสด้วยริมฝีปากอย่างเนิบนาบ ชาลิดาส่งเสียงครางโดยที่เธอไม่สามารถควบคุมมันได้ สะโพกของเธอขยับขึ้นลงไปตามจังหวะเหล่านั้น พลันเกร็งกายบิดเร่าพร้อมกับความเฉอะแฉะที่หลั่งไหลออกมา เด็กสาวหอบหายใจแรงอยู่บนเตียงจนกระทั่งอีกคนค่อยๆขยับกายเอื้อมไปที่ลิ้นชักหัวเตียงชั้นล่างสุด ชาลิดาขยับตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเห็นว่าเจ้าของห้องกำลังทำอะไรบางอย่างกับเจ้าตัว ซิลิโคนที่ปลายข้างหนึ่งชี้ขึ้นไปด้านบนค่อยๆหายลับเข้าไปในตัวของสาวสวยที่ชาลิดาเพิ่งสังเกตเห็นว่าที่ท้องน้อยอีกคนเหมือนเป็นรอยสักดอกไม้ จนเหลือปลายอีกข้างชี้มาทางเธอ มันเหมือนของผู้ชาย และเด็กสาวก็เริ่มรู้สึกหวั่นๆขึ้นมา

“คุณติ๊..มัน...”

“ไม่เป็นไร”เจลลื่นๆถูกชโลมลงกับอุปกรณ์นั้นและกลีบดอกไม้ที่ยังบีบตัว “มันไม่ใหญ่มากหรอก”

“อ๊ะ..โอ๊ย..เจ็บค่ะ..อา!”ส่งเสียงครางเมื่อปลายชิ้นส่วนนั้นค่อยๆดันเข้ามาหา แม้จะรู้สึกเจ็บเล็กน้อยแต่เด็กสาวกลับรู้สึกว่ามันแฝงไปด้วยความตื่นเต้น เมื่ออีกฝ่ายดันเข้ามาเรื่อยๆจนร่างกายของพวกเธอแนบชิดกัน เด็กสาวส่งเสียงครางอาออกมาด้วยท่วงท่าที่ไม่ต่างกับชายหญิงนัก สะโพกของเธอยกขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยที่แขนข้างหนึ่งของคริสติน่าก็เกี่ยวข้อพับขาของเด็กน้อยอีกข้างหนึ่งเอาไว้ไม่ให้หุบเข้าหากัน  ริมฝีปากจูบเบาๆอีกครั้ง ก่อนจะมองใบหน้าหวานใสของเด็กสาวที่ตอนนี้มีแต่เหงื่อกับน้ำตาของอารมณ์

“พร้อมนะ”

“...”ไม่ทันที่ชาลิดาจะให้คำตอบ ฝ่ามือเรียวของเทพีก็เอื้อมหยิบรีโมทก่อนที่การสั่นสะเทือนจะเกิดขึ้น ปากอิ่มอ้าค้างด้วยความรู้สึกแปลกใหม่จนตัวกระตุก พร้อมกับคนด้านบนที่ขยับกานเข้าออกราวกับบุรุษ ฝ่ามือของชาลิดาถูกกดลงกับที่นอน ก่อนที่การกระแทกกระทั้นนั้นจะทำให้เธอสติกระเจิดกระเจิง

“อ๊า!..อ้า..คุณติ๊...ชา...ชา..อ๊า...อ๊ะอ๊ะ!..อ๊าย!”

“อ่า...ฉันชอบ...เสียงเธอจัง..อื้ม”

“อื๊อ!...อือ...โอย..อาอาอาา..อ้า...”อาจเป็นเจ้าตัวที่ไม่รู้ว่าเสียงครางกระเส่ากระสันนั้นปั่นป่วนอารมณ์คนฟังเท่าใด ทั้งเรือนกายนิ่มนวลที่ไม่ว่าจะแตะตรงไหนก็ขึ้นสีไปหมด ชาลิดาอาจจะไม่สวยต้องใจคนหรือถูกชื่นชมออกนอกหน้า แต่ก็มีความน่าหลงใหลเป็นของตัวเอง และคริสติน่าก็ไม่ได้แปลกใจนักที่คนอย่างคิมหันต์ถึงยอมอดทนทั้งๆที่จะหักหาญใจเด็กคนนี้ยังไงก็ได้ เธอเองก็รู้สึก และก็รู้สึกว่าอีกคนก็จวนเจียนจะไม่ไหว

“อา..อ่ะอ่ะอ้ะ!...คุณติ๊...คุณติ๊คะ..อื้มม”

“หืม?...ว่าไง..อืมม”

“ชา..อ่าา..ชา..ไม่ไหว..อ๊าง...อ๊าา!!”เสียงร้องหวีดขึ้นเมื่ออารมณ์ถูกปั่นจนขึ้นจุดสูงสุด ก่อนที่เด็กสาวจะกรี๊ดออกมาดังๆด้วยความกระสันซ่านจนแทบขาดใจ ร่างของชาลิดากระตุกเกร็งเป็นพักๆ พร้อมกับซิลิโคนที่ถูกถอดออกโยนไปข้างๆ พวกเธอส่งยิ้มบางๆแม้จะเหนื่อยอ่อน พลันกดจูบซ้ำลงไปอีกหนึ่งอย่างไม่รู้จักพอ

เหมือนกับรู้จักกับสิ่งๆหนึ่ง แล้วพอใจในสิ่งนั้นจนถอนถอยออกไปไม่ได้...

ชาลิดารู้สึกตัวก็ตอนสายทั้งที่เธอไม่เคยตื่นสายมากขนาดนี้มาก่อน เธอหยิบผ้าขนหนูที่เจ้าของห้องเตรียมไว้ให้ก่อนจะออกไปอาบน้ำ เธอเหลือบมองคริสติน่าที่กำลังทำอะไรบางอย่างอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แลปท็อปกับเอกสารสองสามอย่าง ก่อนจะผละไปทำกิจวัตรของเธอจนเรียบร้อยก็เห็นว่าอีกคนยังนั่งอยู่ที่เก่า เส้นผมสีน้ำตาลทองถูกมวยขึ้นง่ายๆจนเห็นต้นคอระหง แม้จะแค่ด้านหลังแต่อีกฝ่ายก็ดูสวยสดงดงามกว่าเธอไปทุกอย่าง จนไม่น่าเป็นไปได้เลยว่าเมื่อคืนมันจะเกิดขึ้นระหว่างเธอทั้งสองคน

“คุณติ๊คะ...”เด็กสาวส่งเสียงแผ่วเบา และคนที่นั่งอยู่กับโต๊ะทำงานก็เงยหน้าขึ้น

“อือฮึ..กินข้าวสิ”สาวสวยลุกขึ้น เธอสวมเสว็ตเตอร์คอวีสีขาวดำกับกางเกงยีนส์ขาสั้น แม้จะสวมเพียงรองเท้าฟองน้ำแต่ท่อนขาอีกฝ่ายก็ยังดูเรียวยาว ชาลิดาเดินตามเจ้าของห้องไปที่ครัว ก่อนจะเห็นอาหารเช้าง่ายๆที่ถูกทำเตรียมไว้ให้เธออยู่บนโต๊ะ และอีกคนก็นั่งลงที่นั่งตรงข้าม เทมูสลี่ลงชามก่อนจะตามด้วยนมสด พวกเธอทานอาหารกันเงียบๆ จนกระทั่งคริสติน่าเอ่ยถามขึ้นอีกหนเมื่อมื้ออาหารจบลง

“แล้วเธอจะเอายังไงต่อไป”

“ชา...ว่าจะกลับต่างจังหวัดค่ะ เพราะเหมยลี่ก็ไม่ทำที่นั่นแล้ว ชาเองก็ทนอึดอัดใจไม่ไหวเหมือนกัน”

“...”

“ที่จริงชาขนของไปหมดแล้ว เหลือแค่กระเป๋าอยู่ที่หอ กลับจากที่นี่ไปก็คงไปบ้านเลย”ชาลิดาส่งยิ้มหม่นๆมาให้ “ขอบคุณนะคะ...แล้วก็ขอโทษสำหรับที่ผ่านมา”

คริสติน่าทอดสายตามองเด็กสาวนิ่งๆ...

“ในตอนนั้น...ที่ชามองคุณตอนที่คุณมาที่ออฟฟิศ...ชาคิดว่าเป็นเพราะชาระแวง กลัวคุณจะมาเอาเรื่อง...แต่ในความรู้สึกระแวง... ชาคิดว่าคุณสวยมากๆเลย ชาน่าจะคิดได้แต่แรก ว่าคุณคิมไม่มีทางเลือกชาแน่นอน แต่เพราะความรั้นของชาเอง...มันเลยพังแบบนี้”

“มานี่ก่อนสิ”เจ้าของห้องลุกขึ้นพลางส่งมือให้ชาลิดา เด็กสาวนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆยื่นมือไปแตะอีกฝ่าย คริสติน่าพาอีกฝ่ายกลับมาที่ห้องนอน หยิบกระเป๋าใบเล็กหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วรวบเส้นผมสีดำยาวไปด้านหลัง ชาลิดากะพริบตาปริบๆจนรู้สึกว่าอีกคนกำลังเอาอะไรบางอย่างทาลงบนหน้าของเธอ แปรงพู่ใหญ่ๆปัดไปปัดมาทั่วหน้า หลังจากที่อีกฝ่ายสั่งให้หลับตาบ้างลืมตาองเพดานบ้าง แปรงที่ดูเล็กกว่าเขี่ยๆขีดๆที่ดวงตาสองข้างของเธอ ไม่ทันได้อาปากถาม พู่กันอีกอันก็ป้ายลิปสติกลงริมฝีปากจนเด็กสาวไม่กล้าพูด ได้แต่นั่งนิ่งๆจนเห็นว่าคริสติน่าส่งยิ้มน้อยๆออกมาที่มุมปาก แล้วยื่นกระจกให้

“เธอก็สวยแบบเธอ”อีกฝ่ายกล่าวเท่านั้น และชาลิดาก็มองเห็นใครคนหนึ่งที่ใบหน้าดูตบแต่งให้มีสีสันจนดูดีกว่าเดิมที่เป็นหน้าซีดๆ “ผู้หญิงไม่มีใครสวยกว่ากันหรอก มีแต่คนที่ดูแลตัวเองดีกว่ากัน ผู้ชายน่ะชอบคิดไปเองว่าผู้หญิงพยายามสวยเพื่อพวกเขา ไม่ใช่เลย...มันเปลี่ยนไปแล้ว ผู้หญิงทุกคนสวยเพื่อตัวเอง ฉันไม่ได้สวยไปกว่าเธอ ฉันแค่ดูแลตัวเองมากกว่าเธอ มันเป็นแบบนั้น”

ดวงตากลมสวยที่เด่นชัดขึ้นด้วยอายไลเนอร์และปัดมาสคาร่าจนดูหวานมองนิ่งๆพลันขยับหยีขึ้นเป็นเชิงยิ้ม“ขอบคุณนะคะ”

“น้ำชา”

“คะ?”

“ไปกับฉันมั้ย?”ถ้อยคำเชิญชวนไม่มีปี่ขลุ่ยของวีนัสทำให้เด็กสาวเลิกคิ้วขึ้น “ฉันจะไปเรียนเพิ่มเติมอีกหน่อย ไปออสเตเลียน่ะ ถ้าจบมาฉันอาจจะพร้อมที่จะทำงานมากขึ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าคิมหันต์แล้ว เธอเองก็เหมือนกันใช่มั้ย”

“ชา...”

“ฉันไม่ได้บังคับ...ฉันแค่ให้เธอตัดสินใจ ฉันไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ได้ชอบฉัน พวกเราไม่ได้ชอบกันเลยและอาจจะเกลียดกันมาก่อนด้วยซ้ำ..”

“...”

“แต่พอเราอยู่ด้วยกัน...ฉันคิดว่าความรู้สึกมันเปลี่ยนไปได้ เราที่รู้ความรู้สึกของกันและกันดี เธอไม่คิดแบบนั้นเหรอ”สาวสวยขยับเข้ากอดชาลิดาพลันกดจูบลงกับขมับของเด็กสาวเบาๆ โดยที่อีกคนก็อยู่นิ่งๆราวกับกำลังตัดสินใจ พร้อมกับประโยคที่กระซิบเบาๆที่ริมหู

“อย่างที่เคยพูด...เราไม่ควรมาเจ็บแบบนี้ แต่เราจะไปจากความรู้สึกพวกนี้ได้..ฉันคิดว่าพวกเราต้องเริ่มต้น”

“เด็กฝึกงานไม่มาทำงานกันรึไง เหลวไหลกันใหญ่แล้วนะ”

คิมหันต์บ่นขรมขณะที่เข้างานอีกทีก็บ่ายวันต่อมา เพราะมัวแต่ไปเมาหัวราน้ำกับคลุกคลีกับเด็กในเลาจ์นทดแทนอารมณ์ที่ไม่ได้ถูกระบายเสียนาน ชายหนุ่มเข้ามาที่ออฟฟิศด้วยความรู้สึกหงุดหงิด หลังจากที่พยายามไปง้อคริสติน่าแต่โดนทางบ้านของหญิงสาวขับไล่ ทั้งชาลิดาที่ติดต่อไม่ได้และไม่มาทำงาน นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน

“บอสคะ..เด็กสองคนลาออกไปแล้วค่ะ”เลขาสาวรายงานด้วยท่าทีสงบจนคิ้วเข้มกระตุก

“ใครอนุญาตให้ออก คิดจะออกก็ออกงั้นเหรอไง มันจะมากไปแล้วนะครับ! ยังไงก็ติดต่อแจ้งทั้งคู่ด้วยว่าถ้าไม่มาทำงานให้ครบกำหนดเราจะไม่ออกเงินให้”

“ทั้งคู่ไม่เอาเงินเดือนค่ะ ลลิตาบอกแค่ว่าเธอจะไปอยู่กับแฟน ส่วนชาลิดา...”เลขาหัวหน้าหยิบซองจดหมายยื่นให้กับคิมหันต์ ก่อนจะผงกศีรษะแล้วออกจากห้องทำงานของชายหนุ่มไป ทิ้งไว้เพียงความงุนงงสงสัยกับคิมหันต์เพียงเท่านั้น

เขาเปิดจดหมายออกอ่าน ก่อนที่ทุกอย่างจะเหมือนอากาศถูกดูดจนหมดสิ้น...

‘ถึง คุณคิมหันต์...

ก่อนอื่นชาต้องขอบคุณมากๆสำหรับทุกอย่างที่คุณคิมได้ทำให้ชา และชาก็ต้องขอโทษด้วยที่ชาคงทำงานกับคุณคิมต่อไปไม่ได้ ชาจะไม่พูดว่าสิ่งที่คุณคิมทำกับชาและคุณติ๊มีอะไรบ้าง เพราะชาคิดว่าใจคุณคิมเองก็คงรู้ดี... พวกเราได้คุยกัน และพวกเราตัดสินใจกันว่าพวกเราจะไปจากคุณคิมค่ะ คุณติ๊บอกว่าไม่มีอะไรจะคุยกับคุณคิมแล้ว ชาเองก็รู้สึกได้ว่ามันพัง... และมันควรจะจบไปได้แล้ว นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราคิดได้ตอนนี้ ขอคุณคิมอย่าทำให้เหมยลี่ลำบากใจ เพราะชาก็ไม่ได้บอกลี่ว่าชาไปไหน ชาบอกแค่กลับบ้านเท่านั้น อย่าพยายามตามหาชา อย่าพยายามขอร้องให้พวกเรากลับไป พวกเราคงไม่สามารถทำได้แม้แต่จะมองหน้าคุณ หวังว่าคุณคิมคงเข้าใจ

อีกเรื่องหนึ่ง ชารักคุณคิมนะคะ...และตอนนี้ชาก็ยังรักอยู่ แต่ความรักที่ชาให้ไปกลับกลายเป็นแค่หมากเกมของคุณ... คุณติ๊เธอก็พยายามเปลี่ยนสิ่งที่เธอเป็นเพื่อคุณคิม... พวกเราแค่ต้องการความรักที่จริงใจ แต่เมื่อมันไม่ได้อะไร พวกเราก็ต้องกลับมาดูแลตัวเองถูกมั้ยคะ

แต่ก่อนคุณคิมอาจเป็นฝ่ายเลือกว่าจะเลือกชาหรือคุณติ๊...แต่อะไรหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับชา และคุณคิมน่าจะรู้ว่าคุณติ๊เป็นแบบไหน ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้วและชาจะขอเป็นฝ่ายเลือกบ้าง...

ชาเลือกคุณติ๊ค่ะ.

ชาลิดา’

***********************

#aphbKY