Title: Orgasm control
Author: RUNAWAY05
Note: ฟังเพื่อหื่น Body party - Ciara
“สามพันแปดร้อยวอนครับ
ช่วงนี้โปรโมชั่นท้ายปี ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งด้วยนะครับ”
“...”
ปาร์คชานยอลรับเครื่องดื่มบำรุงกำลังมาเปิดดื่มพร้อมกับพ่นลมเหมือนคนแก่ออกมาอีกครั้ง
ส่วนอีกขวดก็หยิบใส่เป้สะพายพลางสาวเท้าท่อมๆไปตามถนน ซึ่งบนถนนคนพลุกพล่านช่วงย่ำเย็นนี่มันเหมือนกับนรก
วันนี้เป็นวันสิ้นปีที่แย่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอเลยก็อาจจะเป็นไปได้ ริมฝีปากอิ่มเบะคว่ำเมื่อนึกถึงหน้าของใครสักคนที่ทำให้อารมณ์เสียตลอดทั้งวัน
ชีวิตของเขาปาร์คชานยอล
หลังจากออกจากการสอนที่โรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งเขาเคยไปสอนวิชาภาษาญี่ปุ่น
ก็ย้ายที่อยู่มาเป็นแม่บ้านอยู่กินกับอู๋อี้ฝานผู้มีอายุน้อยกว่าเกือบๆหกปี
ชีวิตของเขากับอีกฝ่ายก็ราบรื่นไปตามอารมณ์ผสมเสียงครางกันตลอดมาจนถึงวันนี้...วันแบบนี้เขาควรจะอยู่กับอู๋อี้ฝาน
เด็กเวรที่รักของเขาไม่ใช่เหรอ แล้วจู่ๆอีกคนก็บอกว่าติดงานปีใหม่ที่โรงเรียน ในฐานะที่เป็นประธานนักเรียนหมอนั่นต้องอยู่จนงานจบ
อะไรเนี่ย..
“ปีใหม่ทำไมไม่ปล่อยให้เด็กเขาไปสวีทกันนะ”บ่นพึมพำไปตามทางเพราะตนเองพ้นสภาพอาจารย์ผู้สอนมาสองสามเดือน
ชานยอลนั่งลงที่บาร์คาเฟ่ข้างถนนพร้อมกับเสียงใครสักคนที่ดังขึ้น
“ก็นั่นสินะ ที่อื่นเขาปิดปีใหม่กันไปหมดแล้วด้วยซ้ำ”เสียงทุ้มๆของคนข้างๆทำให้ชานยอลหันไปทำหน้าเหวอเล็กน้อยเมื่อพบอู๋อี้ฝานกำลังนั่งกินต๊อกโบกีอยู่
“เฮ้! วันนี้มีงานปีใหม่กันไม่ใช่เหรอ
มานั่งกินอะไรแถวนี้ล่ะ”
“โดดมาน่ะ..แต่ลืมกินข้าว เลยแวะกินต๊อกแล้วก็จะกลับไปหาเมีย”คิ้วได้รูปเขม่นลงเล็กน้อย
“แล้วก็มีป้าแก่เดินมาบ่นใส่เนี่ยแหล่ะ”
“ไม่ต้องมาพูดเลยนะ”
“จะกินรึเปล่า ถ้าผมเช็คบิลก่อนก็จ่ายเองนะ”ร่างสูงว่าโดยที่คนข้างๆก็ร้องทันที
“ป้าชุดใหญ่เผ็ดน้อยครับ!”
“คุณนี่น้า...”อี้ฝานโคลงศีรษะ ต่างคนต่างนั่งกินต๊อก
(และชานยอลก็เพิ่มโอเด้งมาอีกห้าไม้) ชนิดตัวใครตัวมันราวกับไม่มีเยื่อใยให้กัน
หลังจากทานเสร็จ ชานยอลที่เพิ่งออกมาถนนท้องถนนก็ถูกอี้ฝานพากลับบ้าน
ดวงตาโตๆจ้องมองใบหน้าด้านข้างของอี้ฝานก่อนจะแนบแก้มลงกับช่วงไหล่
“จะปีใหม่แล้วนะ..เราจะไปที่ไหนกันดี”
“ไม่อะ..ผมอยากอยู่ห้องเฉยๆ”
“อะไรอะ.. วันแบบนี้มันต้องปาร์ตี้สิ!”ชานยอลร้องค้าน
“ปาร์ตี้สองคนไม่ได้เหรอ...ผมไม่อยากไปที่ๆคนเยอะๆนี่”อู๋อี้ฝานกล่าวท่าทางละเหี่ยหัวใจ
เพราะวันคริสต์มาสที่ผ่านมา
คุณแม่บ้านคนดีก็หยิบกางเกงหนังขาสั้นใส่ขนเฟอร์ไปเต้นโพลแดนซ์(รูดเสา)อยู่ในผับ
ตบท้ายด้วยเต้นHello
bitches ไปสองรอบ...
แค่นั้นอู๋อี้ฝานก็คิดว่าเขาไม่อยากไปเหยียบผับนั่นอีกแล้ว
“ไม่เอาน่า..ปาร์ตี้ต้องคนเยอะๆสิ”ปาร์คชานยอลยังยืนกราน
“ผมว่าทำอะไรที่เราทำกันสองคนมันก็ดีอยู่แล้วนะคุณ”
“ย่าห์...ฉันว่าเราควรลดละเลิกอะไรพวกนี้ดูมั่งนะ...ฉันก็อยากทำอะไรแบบคนรักปกติเขาทำกันนี่”ร่างสูงโปร่งยกศีรษะออกพร้อมกับบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด
เพราะระยะหลังๆกิจกรรมของเขากับอี้ฝานเริ่มแปลกไปเรื่อยๆ เช่น อีกคนต้องพูดว่า peaking ถึงจะเริ่มเล้าโลม
(ไม่งั้นก็มัดเขาเป็นดักแด้กลิ้งอยู่กลางบ้านแบบนั้นแหล่ะ) หรือถ้าเขาใกล้จะเสร็จก็ไม่ยอมจนกว่าจะพูดว่า
cum (ซึ่งเขาก็พลาดปล่อยใส่อยู่หลายครั้ง
ของแบบนี้มันห้ามกันได้ที่ไหนกันล่ะ)
“หมายความว่าคุณไม่มีความสุขกับสิ่งที่เราทำ?”อี้ฝานเอียงใบหน้ามาหา
แก้วตาสีน้ำตาเข้มนั่นแหล่ะมีเสียงปีศาจเริงระบำทุกครั้งที่พยายามคาดคันหรือทำอะไรให้ชานยอลจนมุม
“ไม่ฉันอย่างนั้น..แต่ฉันแค่อยาก...”
“คุณไปผับได้นะ ห้าทุ่มรับสายด้วยแล้วกัน”จู่ๆอี้ฝานก็ตัดบทขึ้นพร้อมกับสาวเท้าข้ามถนน
ปล่อยชานยอลทิ้งไว้ที่เก่าโดยที่เจ้าตัวก็ยังอ้าปากค้าง
“เฮ้ย! ทิ้งกันงี้เลยเหรอ!”
ไม่มีแม้แต่ท่าทีตอบรับจากอู๋อี้ฝานที่หันมาชำเลืองใส่พลันสาวเท้าจากไปปล่อยให้ชานยอลตะโกนเรียกลั่น
“นี่! มาเคลียร์ก่อน ฉันไม่โทรนะเว้ยมันเปลือง!”
“เจ้าเด็กฟันเหยิน! กลับมาเดี๋ยวนี้นะ!”
“ห้ามโดดคอนโดนะเว้ย!”
*
สุดท้ายชานยอลก็มาปรากฏตัวอยู่หน้าผับท่ามกลางแสงสีและเสียงเพลงที่ยังคงดังสนั่นประสาวันเฉลิมฉลอง
จริงๆเขาก็รู้สึกผิดเหมือนกัน เขาน่าจะตามอี้ฝานไป... แต่คนที่ชอบสนุกสนานอย่างเขาจะให้ไปอยู่เงียบๆสองคนเขาก็รู้สึกว่ามันธรรมดานี่นา...
เขาอยากมาที่นี่กับอี้ฝาน พูดคุยเฉลิมฉลองกัน จูบหวานๆสักครั้งเมื่อเข้าสู่ปีใหม่
ลงท้ายอาจจะเมากันไปเล็กน้อยก็ประคองกันไปนั่งกินซุปเค้กข้าว
เขาว่าแบบนั้นมันเจ๋งกว่า..
อย่างน้อยก็เจ๋งกว่าบอกห้าทุ่มให้รับสายด้วยสิบระดับ...
“เชิญครับ.. อ้าว มาคนเดียวเหรอพี่?”พนักงานหน้าหล่อร้องทักอย่างแปลกใจเมื่อวันนี้คุณพี่ตัวขาวตาโตไม่มีบอดี้การ์ดฝรั่งมาคุม
ชานยอลคว่ำปากก่อนจะวางตั๋วผับที่อุตส่าห์จองเผื่อล่วงหน้าสองวันลงไป
“คนเดียวล่ะ แฟนอยากนอนข้ามปี”
“เจ๋งเวอร์”พนักงานร้านส่งยิ้มพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญให้เข้าไปในร้าน
ชานยอลถอดโค้ทตัวเองออก โดยที่ด้านในก็เป็นเสื้อคอกลมแขนยาวธรรมดา
เขาเดินไปสั่งเหล้าแก้วหนึ่ง ขยับตัวไปตามเสียงเพลงพร้อมกับนึกเรื่องราวเก่าๆ
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน หรือตั้งแต่เมื่อไหร่ที่อู๋อี้ฝานเข้ามาในชีวิต
เริ่มจากการวันไนท์กันแบบไม่รู้จักชื่อ และรู้จักกันเต็มตัวในฐานะอาจารย์กับลูกศิษย์
แม้ชานยอลจะเลิกสอนและมาอยู่ด้วยกัน เขาก็ยังรู้สึกสงสัยตัวเองว่าทำไมถึงได้ไหลตามเด็กคนนี้มาได้ทั้งที่ชีวิตเขาไม่น่าจะถูกใครชักจูงเอาง่ายๆ
... อาจเพราะรสนิยมตรงกัน ความคิดที่แม้จะขัดแย้งกันแต่สุดท้ายก็ดูไปในทิศทางเดียวกัน
อาจเพราะชานยอลไม่ผูกพันกับใคร เลยไม่มีความสัมพันธ์ตามมาตรฐาน และเขาอยากจะทำมันกับอี้ฝานก็เป็นได้
“ไม่เห็นจะโทรมาเลย เหอะ”บ่นเล็กน้อยหลังจากดื่มและเต้นไปเต้นมาได้สักพัก
ใครที่กระแซะมาดันไม่ว่าจะสาวหรือหนุ่มชานยอลก็ไม่มีท่าทีตอบกลับใดใดทั้งสิ้น เขารู้สึกหน่าย
แต่ถ้ากลับไปตอนนี้ก็รู้สึกเสียหน้านิดหน่อย ยังไงอยู่ฉลองสิ้นปีแล้วค่อยกลับจะดีกว่า
Rrrrrrrrrrrrrrr
“จนได้สิน่า”ชานยอลรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยมื่อสายจากอี้ฝานโทรเข้ามาหา
แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไร เสียงทุ้มต่ำนั่นกกล่าวกับเขาสั้นๆ
“Peaking”
“ห๋า... เดี๋ยว เฮ้ย...”แทนที่จะเป็นคำน่าฟังประเภทแฮปปี้นิวเยียร์
สวัสดีปีใหม่ หรือกลับบ้านได้แล้วอะไรทำนองนี้ เขากลับได้ยินเหมือนคำที่หมอนั่นพูดกันบ่อยๆตอนมีอะไรกันช่วงหลัง
ทะลึ่งซะไม่มีเถอะ... ร่างสูงโปร่งนั้นนั่งหน้าง่ำหน้างออยู่พัก ก่อนจะขมวดคิ้วลง
เขาว่าเขา...รู้สึกแปลกๆ...
จู่ๆก็อยาก...
“ชิบ”ชานยอลสบถ
รู้สึกหน้าร้อนไปหมด..ร้อนไปหมดทั้งตัว...เขาไม่อยากจะเชื่อนักว่ามันจะเกิดจากคำพูดสั้นๆปลายสายของอี้ฝาน
สุดท้ายก็คว้าโค้ทสวมปิดส่วนกลางลำตัวที่ดูจะตึงออกมาจนปวดไปหมด ชานยอลไปที่ห้องน้ำ
เร่งแขวนโค้ทก่อนจะรีบจัดการตัวเอง เขาดึงแขนเสื้อเลิกขึ้นดึงกางเกงลงนั่งกับชักโครกพร้อมกับหยิบทิชชู่มาเตรียมไว้
ก่อนจะรูดมือไปกับส่วนกลางลำตัวของตนเองให้ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านที่มันหายไป
“อ่า...”พยายามอ้าปากครางลิปซิงค์เพราะกลัวคนมาทำธุระจะได้ยิน
แต่แล้วก็สะดุ้งนิดหน่อยเมื่อได้ยินเสียงห้องน้ำห้องข้างๆปิดประตูปึง พร้อมกับเสียงคนซุบซิบคุยกัน
“เซฮุนอ่า...เรากลับบ้านกันก่อนไม่ได้เหรอ”
ชื่อคุ้นๆ...
“ไม่เอาอะ..ที่นี่แหล่ะ
เสี่ยวลู่ขยับขึ้นหน่อย”เสียงแหบต่ำกระซิบเบาๆพร้อมกับเสียงสวบสาบเหมือนเปลื้องเสื้อเปลื้องผ้าผ้า...
นี่มันเจ้าเด็กขนตากระพือกับครูพลศึกษานี่นา...
“อา..เซฮุนอ่า..อื้ม...”
ขอ..แฟ้บหน่อย...มันต้องซัก..ซักรัวๆ...
“อ่า...เด็กดี”
ฮือ..เค้าจะเป็นเด็กดีอยู่ห้องข้างๆเองน้า....
เสียงครวญครางพร้อมกับเสียงกระทบในห้องข้างๆทำเอาชานยอลยิ่งหัวหมุนไปกว่าเก่า
เขาพยายามขยับมือให้เร็วขึ้น
แต่ทว่ากลับมีเพียงคาวน้ำใสๆที่ไหลเยิ้มออกมาจากส่วนปลายที่บวมแดงอย่างเห็นได้ชัด
ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่สามารถปลดปล่อยสิ่งที่คั่งค้างภายในได้
ตอนนี้ชานยอลไม่มีอารมณ์มาเคาท์ดาวน์ปีใหม่อีกแล้ว หลังจากฟังยัยเทรนนี่กับครูพละฟัดรัวๆอยู่พักใหญ่
ชานยอลก็ยอมทิ้งทิชชู่แล้วแอบออกไปจากห้องน้ำเพื่อไปหาแท็กซี่
“โธ่เว้ย..ทำไมทรมานงี้นะ”เขาพยายามหนีบขารอแท็กซี่มาเทียบจอด
โดยที่โชเฟอร์คุณลุงจวนห้าสิบก็สะดุ้งตกใจเมื่อเห็นร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเจือแดงกัดริมฝีปากทำหน้าเหมือนจะยั่วพลางพูดเสียงกระเส่า
“ไปคอนโดxxครับ”
“ครับๆ”รถออกตัวไปช้าๆพร้อมกับชานยอลที่ควานหามือถือต่อสายหาอี้ฝาน
แต่อีกคนก็ไม่ยักจะรับสายทำให้เขาต้องนั่งหนีบอยู่แบบนั้น พลันเอ่ยปากเสียงระโหย
“น้าครับ..เร็วๆหน่อยสิครับ...”
“ได้เท่านี้แหล่ะคุณช่วงนี้คนเยอะ”
“เร็วๆหน่อยครับ...อ่า...ผมจะไม่ไหวแล้ว...”เสียงวอนขอจากผู้โดยสารทำเอาคนฟังขนลุกเกรียว
“ผม..อ่า..ผมปวดฉี่ครับ ผมฉี่นอกบ้านไม่ได้”
“อ่าว เข้าใจแล้วๆ ไอ้หนุ่มเอาเพิ่งรดเบาะลุงนะ”แท็กซี่แล่นไปยังคอนโดเป้าหมายก่อนที่ชานยอลจะลงไปดิ้นกับเบาะ
เขารีบจ่ายค่าแท็กซี่ก่อนจะโซซัดโซเซกลับมาห้อง
ทั้งเมาและรู้สึกต้องการจนสมองแทบจะว่างโล่ง
ชานยอลรูดการ์ดอย่างยากเย็นก่อนจะผลักประตูเข้ามา ดวงตาโตๆหรี่ลงอย่างนึกหงุดหงิดคนที่นั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นอย่างไม่สนใจการมาของใครเลยจนเหลือบมาเห็นเขาหอบแฮ่กติดประตู
“ทำไมไม่โทรมาบอกล่ะ”
“ไม่มีคนรับ...”
“ขอโทษ เล่นเกมอยู่”อี้ฝานลุกขึ้นมาหาชานยอลที่จิกแขนอีกฝ่ายไว้
“กี่โมงแล้ว..”
“ห้าทุ่มยี่สิบแปด”
“ยี่สิบแปดนาทีเหรอ..เหอะ...”ดวงตาสวยหลับลงพร้อมกับกอดอีกฝ่ายเอาไว้
“ตั้งแต่นายโทรมา เหมือนสามปีเลย...ฉันแทบอยู่ไม่ได้ มันไม่ออกด้วย นี่มันเห้อะไรกันแน่น่ะ”
อู๋อี้ฝานก้มมองหน้าของชานยอลที่ยังคลอเคลียอยู่อย่างนั้น
รู้สึกถึงบางสิ่งที่ดันชนร่องขาหนีบอยู่เป็นพักๆ จึงได้โอบกอดอีกไว้พร้อมกับกระซิบเบา
“Down”
“...”ชานยอลรู้สึกเหมือนตัวเองลดความรู้สึกลงเรื่อยๆ
ก่อนจะถูกพาไปนั่งที่โซฟาพร้อมกับน้ำเย็นที่ถูกวางไว้ให้ อี้ฝานช่วยถอดโค้ทของชานยอลออกและเห็นว่าส่วนโป่งนูนได้หดลงไปพอสมควร
ดวงตาคมนั้นหรี่ลงพลันลูบแก้มนุ่มๆและจูบกับขมับเบาๆ
“เก่งมากครับ..เด็กดี...”
“หมายความว่าไง...ทำไมถึง after play care(การดูแล
เชยชม ให้กำลังใจของเจ้านายที่ทำกับทาส หลังจากที่ทำกิจกรรมแบบBDSM)”ชานยอลที่ซบพนักโซฟาเอียงหน้าถาม
“ที่เราทำกันมาตลอดช่วงนี้...ที่ผมชอบพูดก่อนจะทำ
มันเป็นการหัด Orgasm
control ผมไม่รู้ว่ามันจะได้ผลรึเปล่า...ก็เลยลองทำมาเรื่อยๆ แล้วก็..”ดวงตาคมมองเป้ากางเกงชานยอลที่เจ้าของหนีบขาไม่ให้มองอัตโนมัติ
“เล่นอะไรพิเรนทร์อีกแล้วนะ”
“มันดีไม่ใช่เหรอ...ถ้ามันได้ผล..คุณก็เป็นของผม
ผมจะควบคุมทั้งหมดของคุณ”แววตาวาววับนั่นแม้จะดูน่ากลัวไปหน่อย
แต่กับชานยอลนั้นเป็นเรื่องเคยชินไปเสียแล้ว จึงได้แต่ทำปากยื่นใส่อีกฝ่ายที่จับข้อมือของเขาไพล่หลังเอาไว้
และเสียงของอี้ฝานก็เปล่งขึ้นเนิบๆ
“cum”
“อ๊า!..อาา...”ร่างของชานยอลกระตุกเฮือกพร้อมกับส่งเสียงคราง
ความเหนียวข้นเปรอะเข้าระหว่างขาพร้อมกับเสียงบ่น “อื้อ..กางเกงยีนส์...ตัวโปรดของฉันนะ!”
“สุดยอดเลย...ดีจัง”อี้ฝานยิ้มน้อยๆกับผลลัพธ์ที่ได้และชานยอลก็เอียงหน้าออกสีหน้ารำคาญสิ้นดี
ริมฝีปากอิ่มนั้นถูกแลบเลียด้วยเรียวลิ้นเจ้าตัว และถูกแนบประกบริมฝีปาก เสียงกอบลมหายใจเฮือกเบาทำให้อี้ฝานคิดว่าไม่เลวทีเดียวกับการทดลองทำตามเว็บที่เขาสมัครสมาชิกเอาไว้
ริมฝีปากบดคลึงเรียวลิ้นเกี่ยวรัดไปมาจนไม่ได้สนใจว่ากำลังเข้าสู่สิบห้านาทีเพื่อเริ่มเข้าปีใหม่
“อื้มม”เสียงครางอ้อนในลำคอเหมือนเร่งให้อี้ฝานบดเบียดริมฝีปากให้แนบแน่นยิ่งกว่าเดิม
ดูเหมือนชานยอลจะชื่นชอบและติดการจูบแบบออโต้อิโรติคไปเสียแล้ว
ริมฝีปากกดแนบแน่นจนร่างโปร่งบิดเกร็ง นิ้วมือจิกขยุ้มเสื้อยืดที่อี้ฝานสวม ชานยอลดิ้นเบาๆจนอีกคนรู้สึกว่าปลายเท้าเริ่มไถกับโซฟา
จึงผละริมฝีปากออกให้ตักตวงลมหายใจพร้อมกับจูบนุ่มนวลค่อยๆประโลม
“เคาท์ดาวน์เลยมั้ย”
“จะแก้ผ้าก็รีบแก้เลย”
“เอาข้ามปีก็ดีนะ”
“จะทำก็รีบทำเถอะน่า”ทุบบ่ากว้างไปหนพร้อมกับอี้ฝานที่ก้มลงงับลำคอระหงเบาๆ
เสื้อแขนยาวถูกดึงให้คาไว้กับแขนทั้งสองข้าง กางเกงยีนส์เนื้อดีถูกถอดออกทิ้งลงพื้นพร้อมกับเสียงเริ่มเคาท์ดาวน์ก็เริ่มดังขึ้น
“อีกห้านาที เรามานับถอยหลังกันนะครับ!”
“อ้า...อา...โอ้ว...”เสียงครางตอบกลับทีวีที่ฉายการนับถอยหลังสู่ปีใหม่
ทว่าอี้ฝานก็ไม่ได้สนอกสนใจอะไรนอกเสียจากโอบลำตัวผอมๆยกขึ้นจนร่องก้นของอีกคนอยู่ระดับริมฝีปาก
เด็กหนุ่มกัดเนินเนื้อนิ่มๆจนเสียงร้องดังขึ้นมา และเขาก็พอใจที่จะให้เป็นแบบนั้น
เรียวลิ้นตวัดลากเลียไปทั่วทุกพื้นที่ ดูดดุนส่วนนุ่มนวลจนฉ่ำแฉะ โดยที่ชานยอลก็ส่งเสียงครางสั่นไม่หยุด
ท่อนขาเคว้งคว้างกลางอากาศเหมือนจะห้ามความรู้สึกไม่ได้ ถุงเนื้อนิ่มสีแดงเข้มถูกดูดเลียไปมา
วกขึ้นลงจรดลงถึงช่องทางท่ามกลางเสียงนับถอยหลังลอดมากจากโทรทัศน์
“มานับกันนะครับ!...เก้า...แปด...เจ็ด..หก...”
“อ๊า...อา..แบบนั้น...อื้อ...อ๊า...”
“ห้า...สี่...สาม...สอง...!!”
“อาา...อ๊ะ!...อ้า..อ่ะอ่ะอ่า!”
“หนึ่ง!”
“Cum”
“อ๊าา!!”
ปัง!...ปัง!!...
“แฮปปี้นิวเยียร์!!”
“....นิวเยียร์พ่อง”ชานยอลหอบแฮ่กพลางพึมพำให้กับปีใหม่ที่ไม่น่าชื่นชมเพราะคาวน้ำที่ไหลออกมาจากคำสั่งของคนที่ยังสนุกกับการเชยชิมผิวเนื้อ
อี้ฝานค่อยๆขยับกายของชานยอลที่นอนหอบหายใจอยู่กับโซฟา
คือน้ำพุ่งรับปีใหม่ยังไงก็ดูไม่เข้าท่าสำหรับชานยอลนะ..
“มาเร็ว..”อี้ฝานว่าพร้อมกับเอนตัวไปทางพนักแขนอีกฟาก
ชานยอลที่คว่ำปากอยู่พักก็ขยับใส่เสื้อก่อนจะคลานตัวไปหา
นิ้วเรียวดึงกางเกงยางยืดลงพร้อมกับท่อนเนื้อที่ดีดขึ้นผงาดราวกับนักชกที่อวดตัวขึ้นสังเวียน
นิ้วเรียวขยับรูดขึ้นลง ก่อนจะขยับแยกริมฝีปากป้ายลิ้นกับส่วนปลายอย่างรู้งาน
พร้อมกับค่อยๆลากไล้ขึ้นลงจนเสียงสูดริมฝีปากดังขึ้น
“ซี๊ด..อ่า...ดีชะมัด”
“แข็งมากเลยอะ”ริมฝีปากอิ่มตึงขยับกล่าวถ้อยคำพลันขยับฝ่ามือรูดขึ้นลง
อี้ฝานเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อเรียวลิ้นนุ่มไล้เลียส่วนปลายจนไปถึงคอเว้าติดกับลำท่อน
ฝ่ามือกว้างขยุ้มเรือนผมนิ่มเล็กน้อย
พร้อมกับริมฝีปากสีแดงห่อเข้ารับปลายให้ผลุบเข้าออก
ใบหน้าหล่อจัดสะบัดเล็กน้อยพลันส่งเสียงครางทุ้มออกมา
“มันจะออก...อ่า...อย่าเพิ่ง...หยุดก่อน”
“อื้มม..อืมมม”เหมือนชานยอลไม่ยอมผละออกไปง่ายๆเพราะอยากเอาคืนหรือเปล่าอี้ฝานเองก็ไม่แน่ใจ
แต่สุดท้ายแล้วเพราะอีกหน่อยเขาคงจะไม่ไหวทำให้เขาตัดสินใจส่งเสียงสั่ง
“Peaking!”
“โอ๊ะ!”ริมฝีปากนั้นคลายจากการครอบครองส่วนกลางลำตัวอีกฝ่ายไว้แทบจะทันที
พร้อมกับความรู้สึกวูบวาบในอารมณ์ที่เกิดขึ้นอีกหน ชานยอลยู่หน้าก่อนจะทุบอี้ฝานที่เร่งถอดเสื้อผ้าทั้งเขาและเจ้าตัวออกอย่างขัดใจ
“ให้ตาย เหมือนเป็นหมาของนายเลย”ว่าขณะที่ถูกซุกไซ้ไปกับลำคอ
ท่อนขาข้างหนึ่งถูกดันออกให้เกี่ยวกับพนักโซฟาในท่าคลาน อี้ฝานควานหาของใต้โซฟาก่อนจะบีบเจลชโลมส่วนชื้นแฉะพวกนั้น
“ก็เหมาะกับท่านี้ดีนะ”
“เล็กๆท่าไหนก็ไม่รู้สึกเหมือนกันล่ะ..อ๊ะ!”แสร้งว่าก่อนจะอุทานเบาเมื่อถูกดันพรวดเข้ามาด้านในจนเกือบมิดปลาย
ชานยอลเบ้หน้าพร้อมกับอี้ฝานที่ค่อยๆดันตัวเข้า ขยับเอวเข้าออกอยู่สักพัก
ก่อนจะโน้มตัวลงจูบซอกคอคนที่ค่อยๆคลอนไปตามแรงขยับ
จนทุกอย่างเริ่มเข้าที่อี้ฝานก็ปล่อยมือข้างหนึ่งจากบั้นเอวลงลูบไล้ต้นขาเล็กๆลื่นมือ
ส่วนอีกข้างก็สอดเข้าไปใต้เสื้อพร้อมกับเขี่ยไตถันไปมาอย่างรู้สึกสนุก
“อื้อ..อื้อ..อ่า...อ่า...อาา”เสียงครางวะหวิวนั้นราวกับแรงโหมชั้นดี
สะโพกสอบขยับถี่พร้อมกับผนังที่บีบรัดเป็นจังหวะ
ความแน่นแต่ลื่นช่างเข้ากันได้อย่างน่าประหลาดใจ เนื้อกระทบเนื้อจนเกิดเสียงกระแทกกระทั้นดังลั่น
และอี้ฝานก็สอดนิ้วเข้าร่องนิ้วมือทั้งสองข้างของชานยอลพร้อมกับกดตรึงไว้กับโซฟา
“อ่า!...สารภาพผิดมา...เร็วเข้า!”
“อ่ะ..อา...วันนี้...วันนี้ไม่ยอมโทรง้อ...วันนี้ไปเที่ยวคนเดียว...อ๊า..อ่า...เข้าห้องน้ำ...เจอ...เจอครูพละ..อ๊ะ!”
“แล้วยังไงอีก..ซึ..ฟิตไปแล้วนะ”
“เค้ากับแฟน..อ๊าง..อ่า..อยู่ห้องข้างๆ...”
“ก็เลยทำแบบฟังเสียงเขาไปเหรอ”ไสตัวเข้าแรงๆจนเสียงร้องครางลั่นราวกับทำโทษ
ชานยอลส่งเสียงออกมาทั้งน้ำตาไหลและน้ำลายที่ย้อยออกรดกับโซฟาพร้อมครางจนหุบปากไม่ลง
ชั่วโมงสารภาพบาปเหมือนเป็นช่วงที่ต้องทำทุกครั้งที่มีเซ็กซ์กัน เพราะมันเหมือนกับเป็นเหตุผลที่เขาสมควรจะได้รับความรุนแรงตอบกลับมา
และเขายินดีที่จะทำอย่างนั้น
“อื้อ..ไม่ทำแล้ว...ไม่ทำแล้ว!..โอ๊ย!..อาา”
“เชื่อได้เหรอ..หืม?..ฮึ่ม...”ดึงคนที่คว่ำกายอยู่ให้หงายขึ้นเพื่อเปลี่ยนท่าทาง
แม่บ้านขี้บ่นอยู่ในสถานะทาสสมบูรณ์นั่งแยกขาคร่อมตักของอี้ฝานพร้อมกับถูกจับเอวกระแทกขึ้นลงหนักหน่วง
ชานยอลกัดนิ้วพร้อมกับความรู้สึกที่พลุ่งพล่านขณะที่กระเด้งดอนไปตามแรงส่ง
หยดน้ำตาจากความเสียวกระสันทำให้ใบหน้าของเจ้าตัวสะบัดไปมาพลางร้องขอ
“อา..อา..อ่ะอ่ะอ่ะ!...สั่ง..สั่งซะทีสิ..อื๊อ..มัน...อ้า...”
“ยัง...อ้ากว้างๆ..ให้มันหนีบ..อึ่ก”ใบหน้าคมขบกรามกรอดกระทั้นเอวเข้าหาสะโพกกลมมนรัวๆแม้ตรงหน้าจะเป็นโทรทัศน์ที่กำลังฉายเพลงปีใหม่แห่งความสุข
ก่อนที่เขาจะไปถึงจึงได้ล็อคร่างเพรียวเอาไว้แน่นๆก่อนจะกระซิบสั่งจนหยาดน้ำคาวพ่นฉีดออกมาจนเลอะโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟา
“Cum”
“อ๊าาา!!...อ่า...อา...”คนที่อยู่ใต้คำสั่งได้แต่ไล่ระดับผันเสียงไปอย่างนั้นในขณะที่หัวสมองว่างเปล่า
อี้ฝานยกเอวเล็กขึ้นก่อนจะดึงแกนเนื้อออกจนเกิดเสียง
พร้อมกับคาวน้ำข้นๆไหลย้อยลงมาถึงต้นขาด้านใน เขาเอนตัวพิงพนักโซฟาพร้อมกับกอดชานยอลให้แผ่นหลังชื้นเหงื่อแบนบกับแผงอกของตนเอง
“เสียงฉัน...”ร่างเพรียวแค่นหัวเราะปนหอบ “เหมือนจะหายไปเลย...”
“เก่งแล้ว...แบบนี้แหล่ะ”ลูบไล้พลางประโลมริมฝีปากจูบกับกกหูและลำคอ
ชานยอลถอนใจเล็กน้อยเมื่ออารมณ์อัดอั้นถูกระบายจนหายเหนื่อยก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความเหนียวเหนอะ
“อาบน้ำกันเถอะ...”
“ต่ออีก?”
“ห้ามพูดสั่งเลยนะ”
“อะไรกัน”อู๋อี้ฝานเบ้หน้า “พรุ่งนี้เช้า...”
“หืม?”
“ไปกินซุป...ขอพรปีใหม่
ช็อปปิ้ง..ตกดึกก็ไปเต้น...เมากันให้ถึงเช้าอีกวัน...ปกติเขาทำแบบนั้นกันใช่มั้ย?”ใบหน้าติดหวานหันไปมองอีกคนที่เอียงหน้าให้เล็กน้อยก่อนจะยิ้มบางออกมา
บางทีชานยอลก็แค่ขี้เกียจจะมานั่งนึกว่าชีวิตคนอื่นที่เรียกว่าปกติเป็นยังไง และพวกเขาแตกต่างยังไง
เพราะความจริงแล้วสิ่งที่เขาเป็นและอี้ฝานเป็นก็เรียกได้ว่าปกติของพวกเขาทั้งสองคน
“ไม่รู้ซิ...ชีวิตฉันปกติที่ไหน”
“คุณพ่อวัยใสนี่ไม่ปกติเหรอ”ยักคิ้วถามก่อนจะถูกฟาดเบาๆ
ตามด้วยจูบนุ่มนวลของชานยอลที่แนบกับริมฝีปาก
“ถ้าเลิกสั่ง..โปรแกรมที่นายวางไว้ก็เวิร์คนะ”
“อย่าลืมสิว่าเราชอบแหกโปรแกรม”อี้ฝานอมยิ้มก่อนจะจูบตอบพลันยกร่างขาวนวลขึ้นเพื่อไปอาบน้ำ
แน่นอนว่าพวกเขาคงไม่ได้อาบน้ำทันที
และไม่รู้ว่าจะเฉลิมฉลองด้วยเรื่องทะลึ่งตึงตังแบบนี้ไปกี่เทศกาล
และชานยอลก็คิดว่า...วันอะไรก็ได้ที่มีอี้ฝานคอยชวนทำเรื่องไม่ปกติข้างๆ..
นั่นแหล่ะวันเฉลิมฉลอง.
************************************
#aphaKY
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น